|
|
 |
|
Inleiding
|
|
De
herkenning en de behandeling van haaruitval
is een complexe opgave die vaak enkel
door de uitslag van verschillende specifieke
diagnoses bepaald kan worden.
Haaruitval kan door zéér
vele, vaak verschillende, onderliggende
ziektebeelden of oorzaken veroorzaakt
worden. Het feit dat er bij ca. 80%
van de patiënten op basis van een
grondig anamnese onderzoek (ziektebeeld)
en een uitgebreid klinisch onderzoek
al een diagnose bepaald kan worden,
bewijst het belang van deze onderzoeken.
|
|
|
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
- - - - - -
|
|
Onderzoek |
|
In
de eerste plaats is het vereist om de
patiënt steeds aan een plaatselijk
grondig onderzoek te onderwerpen om
een diagnose te kunnen vaststellen.
Hierbij zal de gespecialiseerde arts
onderzoeken of het om kaalheid (alopecia)
of om een tijdelijke vorm van haarverlies (effluvium) gaat en in hoeverre er ontstekingen
of andere aandoeningen aan de hoofdhuid
aanwezig zijn.
De gespecialiseerde arts onderzoekt
de hoofdhuid grondig
|
|
|
De
raadpleging/Het anamnese onderzoek |
|
Gedurende
de raadpleging met de gespecialiseerde
arts zal er, aan de hand van een door
de patiënt ingevulde medische vragenlijst,
een uitgebreid gesprek plaatsvinden.
Hierin kan de patiënt alle vragen
stellen die hij belangrijk acht en zullen
de oorzaken van het haarverlies grondig
besproken worden. Vaak is het mogelijk
om op dit moment reeds een behandelingsconcept
voor het haaruitval uit te werken. Tijdens deze raadpleging
zal de patiënt van de arts uitvoerige
informatie over haaruitval ontvangen.
Er worden dan door de arts foto's genomen
die in het dossier van de patiënt
toegevoegd worden. Bijgevolg kan na
ca. 6 maanden het verloop en de werkzaamheid
van de medicatie of de behandeling van het haaruitval, aan de hand van vergelijkend beeldmateriaal, gecontroleerd worden.
|
|
|
Het
trichogram en zijn varianten
|
|
Door
middel van deze onderzoekingsmethode
kan er informatie over de toestand van
de haarwortels worden ingewonnen. Hier
vindt er een studie van de haarwortelstatus
plaats, waardoor men de nodige informatie
verkrijgt over de haargroeifasen en
de afwijkende vormen van de haarwortels.
Zo bevinden er zich bijvoorbeeld bij
patiënten met een vergevorderde
Alopecia androgenetica nog slechts ca.
50% van de haren - in plaats van 80%
- in de groeifase. Bij een trichogram
worden op minstens 2 plaatsen op de
hoofdhuid ongeveer 50 haren met behulp
van een klem geëpileerd en vervolgens
worden de te bestuderen haarwortels
onder de microscoop bekeken.
Epilatie van de haren met behulp
van een klem
Microscopisch onderzoek
Men zal onderzoeken in welke levensfase
de haren zich bevinden. Het is
de verhouding tussen het aantal
haren in de 3 verschillende levensfases
die bepalend zal zijn voor de
diagnose. Wanneer er zich 35%
of meer van de haren in de rustfase
bevinden, is er mogelijkerwijs
een probleem aanwezig.
|
|
|
|
-
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
- - - - -
|
|
Trichoscan
of Microdermhair
|
|
De haartelling bij een Trichoscan
Een screenshot van een Trichoscan
- diagnose
Bij
een Trichoscan of Microdermhair wordt
door middel van een speciale microscoop
en speciale Software, de haardichtheid,
d.w.z. het aantal haren in een bepaald
gebied, geteld, hun haardikte wordt
gemeten en beoordeeld. Dit onderzoek
is een verdere ontwikkeling van het
Trichogram. De haren worden hierbij
slechts op twee kleine plaatsen geschoren
en onderzocht.
Na 2 dagen vindt er doorgaans opnieuw
een onderzoek plaats. Deze Trichoscan
methode is relatief omslachtig, maar
leidt in tegenstelling tot het klassieke
Trichogram onderzoek tot zeer exacte,
reproduceerbare en digitaal documenteerbare
resultaten. Dit onderzoek is voor de
patiënten pijnloos en laat de specialist
bovendien toe de werking van een therapie
te kunnen beoordelen zelfs in geval
van uiteenlopende controles.
Haarwortelonderzoek door Trichoscan
|
|
Labo-onderzoeken
|
|
• Bloedonderzoek
Door middel van een bloedonderzoek kunnen
verschillende ziektes van het lichaam
herkend worden.
•
Hormonstatus:
Dit onderzoek is in het bijzonder bij
vrouwen aangewezen en zal in het begin
van de follikelfase of aan het einde
van de maandelijkse pilstop vastgesteld
worden.
•
Haar- en mineraalstofanalyse:
In tegenstelling tot een bloedonderzoek
geeft dit onderzoek uitsluitsel over
mogelijke problemen welke zich op de
voorbije maanden baseren.
Intoxicaties van het lichaam, zoals
bijvoorbeeld vergiftiging door Cadmium
of Kwikzilver, kunnen zo onder bepaalde
voorwaarden herkend worden. Deze analyse
kan andere onderzoekingsmethoden echter
niet vervangen en is op dit moment nog
niet echt veelzeggend. Enkel in diagnostische
samenhang kan eventuele nuttige bijkomstige
informatie verkregen worden.
Bloedstalen klaar voor onderzoek
|
|
Hoofdhuidbiopsie
|
|
Een
hoofdhuidbiopsie is slechts in sommige
gevallen noodzakelijk, wanneer bijvoorbeeld,
de diagnose van een haarziekte twijfelachtig
of ondubbelzinnig is. Hier wordt er
met een scalpel een huidreepje van ca.
0,8mm tot 1,0mm lang en 3,0mm breed,
ontnomen en aan een histologisch onderzoek
onderworpen.
Close-up van de hoofdhuid vóór
een biopsie |
|
|
|
